Huidige situatie

In deze blog wil ik schrijven over hoe de afgelopen 10 maanden met Mylo verlopen zijn.

Half mei 2025 is Mylo bij mij gekomen. Eerst moesten Mylo en ik elkaar leren kennen en een band opbouwen. Dat ging best snel. Natuurlijk mis ik Segra nog steeds en dat doet nog steeds pijn maar ik heb in mijn hart genoeg ruimte voor het gemis van Segra en om liefde aan Mylo te geven. Sinds Mylo bij mij is, ben ik weer stabiel geworden en zie ik het weer zitten om dingen te ondernemen. Ik volg met Mylo speurtraining omdat ik gemerkt heb dat zij het heel leuk vindt om haar neus te gebruiken. En ik geniet ervan om samen met Mylo dingen te doen. Door haar is mijn zelfvertrouwen weer gegroeid want dat was door het verlies van Segra sterk verminderd. Ik durf samen met Mylo weer dingen te ondernemen. Mijn omgeving merkt ook dat het weer goed met mij gaat en dat dankzij Mylo. Zij zorgt ervoor dat ik mijn structuur kan volgen en dat ik stabiel blijf en minder snel uit balans raak. En mocht het door moeilijke omstandigheden toch gebeuren dat ik uit balans raak dan heb ik alle vertrouwen in Mylo dat ze mij de steun biedt doe ik nodig heb. Hoe langer Mylo bij mij is, hoe meer ze gaat signaleren en op mij reageren. Vorige week ben ik samen met Mylo voor een stedentrip een paar dagen naar Berlijn geweest. Zonder Mylo had ik dit nooit zien zitten maar ik heb een hele goede band met haar dat ik samen met haar wel deze stedentrip zou kunnen doen en het is goed gegaan.