Samenwerking met autismehulphond in praktijk

Op deze website heeft u kunnen lezen hoeveel de autismehulphond voor mij betekent in mijn functioneren in het dagelijks leven.

Nu wil ik iets vertellen over de hoe de samenwerking tussen mij en mijn hulphond in de praktijk werkt.

Als Mylo haar hulphondenjasje aan krijgt, dan geef ik haar het commando: Aan het werk. En ik laat haar zitten en naar mij kijken zodat ze goed weet dat ze op mij moet letten. Het is de bedoeling dat ze op mij gefocust blijft.mocht ze toch afgeleid zijn, dan geef ik haar het commando : let op. Ze kent goed het verschil tussen aan het werk zijn en vrij zijn. Als ze aan het werk is, dan is ze rustig en als ze vrij is dan kan ze lekker speels zijn. Als ik het vervelend vind als iemand dicht bij mij staat, dan kan Mylo blokken. Dat is dat ze dan tussen mij en die persoon gaat staan en zo een buffer vormt tussen mij en die persoon. Ik wil haar nog wel leren om een uitgang te zoeken. 

De laatste tijd ben ik weer erg moe. De laatste bloedcontrole voor de schildklier was goed. Ik moet op dezelfde dosering van de medicijnen voor de schildklier blijven. 

Waarschijnlijk is ben ik mentaal moe. Daardoor zucht ik regelmatig. Mylo reageert hierop door mij strak aan te kijken. Als ik met haar aan het spelen ben en de moeheid overvalt mij, dan ga ik liggen. Mylo reageert dan door naar mij toe te komen en mijn gezicht te likken.

Ook als ik mijn handen voor mijn gezicht sla dan reageert ze door naar mij toe te komen en mij te likken.

Pas geleden is er een gehandicapte jongen van 13 jaar uit onze kerk overleden. Ik was van plan om naar het condoleren en de rouwdienst te gaan. De avond voor het condoleren, was ik heel gespannen. Ik zag erg op tegen het condoleren en ik vind het heel moeilijk hoe ik aan de beleving van de bekering in mijn hart moet komen. Ik zat op de bank. Mylo sprong op mijn schoot en ging mijn gezicht aflikken.